Σελίδες

15.1.11

Αλκυονίδες μέρες


Στο διάβα του καλοκαιριού
αξόδευτη η άμμος
έμεινε
τον ήλιο να στεγνώνει
βότσαλα ολοστρόγγυλα
βήματα καρικώνουν
κι η θάλασσα να λαχταρά
την αγκαλιά ανθρώπου.

5 σχόλια:

  1. ας είναι και ζωή μας έτσι...

    σαν αξόδευτη άμμος... να λαχταράει του ήλιου το φως και την αγκαλιά των ανθρώπων...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος17/1/11, 12:40 μ.μ.

    Διακρίνω μια καλοκαιρινή νοσταλγία.

    Καλή χρονιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. κι η θάλασσα να λαχταρά
    την αγκαλιά ανθρώπου...

    Ma οι αγκαλιές στερεύουνε...
    κι οι θάλασσες θα μας πνίξουν...

    πολύ όμορφο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αξοδευτη η αμμος...
    ποσο αληθινο

    αξοδευτη....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ανώνυμος24/1/11, 11:54 μ.μ.

    Min milas gia tin thalassa giati tin zileuo.
    Min milas gia thalassa giati tin fobamai.

    (mas katapinei o ouranos kai h thalassa)

    Deerman.

    ΑπάντησηΔιαγραφή