Σελίδες

25.6.12

Μάτση Χατζηλαζάρου: (Ένα ποίημα)

(φωτ. Nelly's)

Η νύχτα έπεσε στο πέλαγος - για μένα πού είναι η μέρα;
Πού' ναι οι αχτίδες του ήλιου πάνω στα βλέφαρά μου,
πού' ναι οι καημοί της σάρκας μου πάνω στην άμμο, πού' ναι
ο γκιώνης, τα τζιτζίκια, κι οι πέντε μου φωνές;
Αύριο θα σμίξω τα δυο σου σκέλη, μήπως γεννηθεί ένα μικρό
λυπητερό παιδάκι, θα το λένε Ιούς, Μανιούς, ίσως και 
Aqua Marina.
Φέρτε μου να γεννήσω όλα τα μωρά της πλάσης, δώστε να 
πεθάνω όλους τους θανάτους.
Μερικές χορδές μουσικής φθάνουνε για να τρέξουμε
γυμνοπόδαροι μες στη χλόη του Βορρά, για να μετρήσουμε
όλες τις σταγόνες του σώματός μας και για να πλέξουμε
με το'να μας χέρι όλες τις ψάθες των ρεμβασμών μας.

(Από τη συλλογή Μάης, Ιούνης και Νοέμβρης, εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα 1944, με το ψευδώνυμο Μάτση Ανδρέου) 

3 σχόλια:

akrat είπε...

απλά μαγικό...

Poet είπε...

Ξεχειλίζει πάθος.

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

Ηρθε ο καιρος να σας αφησω για λιγο για το καλοκαιρι.Φορεστε το ομορφο χαμογελό σας και πάρτε μαζι την ομορφότερη διάθεση οπου και αν πάτε.Ας διώξουμε για λίγο τα πράγματα που μας στενοχωρούν και ας απολαυσουμε ένα ησυχο καλοκαίρι.ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΝΑ ΣΕ ΞΑΝΑΒΡΩ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΣΟΥ!!!!Πολυ ομορφο!!!!