Σελίδες

25.1.12

Σημειώσεις στη δεξιά λωρίδα του δρόμου



Χθες το βράδυ έφτασε η κακιά είδηση για τον τραυματισμό του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Ευχές για ανάρρωση στο διαδίκτυο. Σήμερα το πρωί ο σκηνοθέτης δεν ήταν πια ανάμεσά μας. Εκτός από τις κινηματογραφικές πρωτιές, συνέβαλε άθελά του και στον άλλο μοναδικό τομέα όπου διεκδικεί επάξια την πρωτιά η χώρα μας: τα τροχαία ατυχήματα.
Ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς μου έχει να κάνει με πολυτραυματίες, άλλους πιο σοβαρά, άλλους ελαφρότερα. Συνήθως, ακόμα και στους πιο άτυχους, υπάρχει λίγος χρόνος να παλέψεις το μοιραίο. Δυστυχώς, το φευγιό του Αγγελόπουλου από τον τρέχοντα χρόνο ήταν ταχύτατο, ασυγκράτητο, αντίθετο με τους κινηματογραφικούς του ρυθμούς. Στην αιωνιότητα μέσα σε μία μέρα. Από μια πλευρά, ευτυχής ο ίδιος. Έφυγε δημιουργώντας, σκηνοθετώντας, πιθανόν συνθέτοντας στο μυαλό του κάποια σκηνή της καινούριας ταινίας. Από την άλλη, βαριά για μας η απώλεια του σημαντικού δημιουργού. Ακόμα πιο φτωχός αυτός ο χρεοκοπημένος τόπος. Και η πνευματική χρεοκοπία δεν μαζεύεται με κανενός είδους μνημόνιο. R. I. P.  Σήμερα, το λιβάδι που άφησε πίσω του ο σκηνοθέτης δεν δακρύζει απλά, κλαίει θρηνητικά.
Έμαθα την είδηση για τον θάνατο του Θόδωρου Αγγελόπουλου το πρωί, οδηγώντας για το νοσοκομείο. Η μέρα σκοτεινή, συννεφιασμένη την ώρα αυτή. Η παραλιακή πηγμένη, τα αυτοκίνητα σημειωτόν (η πιο ασφαλής ταχύτητα).  Τι να έγινε πάλι… «Ακινητοποιημένο όχημα», «σύγκρουση οχημάτων» ή «έργα κατά μήκος της δεξιάς λωρίδας»… Δεν υπήρχε ενημέρωση στους οδικούς πληροφοριακούς πίνακες. Ολιγωρία, θα σκεφτόταν ένα συνηθισμένο μυαλό. Τροχαίο με ένα νεκρό, θα σκεφτόταν ο Αλμοδόβαρ και θα έβγαζε την κάμερα να τραβήξει τη σκηνή. Γιατί πραγματικά, το θέαμα που αντικρίσαμε οι διερχόμενοι οδηγοί ήταν κωμικοτραγικό, από τα περίεργα αλμοδοβαρικά σενάρια που στήνει μόνη της η ζωή, κινούμενη στα χνάρια του Ισπανού σκηνοθέτη.
Στη δεύτερη από δεξιά λωρίδα ήταν σταματημένο ένα αυτοκίνητο με τα φώτα στάσης να αναβοσβήνουν. Τα τζάμια του θρυμματισμένα και το οδόστρωμα γεμάτο με γυαλιά. Λίγα μέτρα πιο κάτω, το έτερον ήμισυ της σύγκρουσης: μια νεκροφόρα σε trendy ανθρακί χρώμα με ένα φέρετρο στο πίσω μέρος της. Οι δυο οδηγοί, σώοι και αβλαβείς, συνομιλούσαν και αντάλλαζαν στοιχεία, περιμένοντας την τροχαία. Ο νεκρός περίμενε κι αυτός υπομονετικά. Οι διερχόμενοι οδηγοί είχαν σαστίσει. Οι χειριστές των πινάκων οδικής πληροφόρησης, σαστισμένοι κι αυτοί, δεν ενημέρωσαν τους πίνακες πιθανόν από αμηχανία. Πώς να χρεώσουν το συμβάν; «Σύγκρουση οχημάτων-Νεκρός ο ένας συνεπιβάτης»…
Να σου συμβεί τροχαίο και να τη γλιτώσεις, είναι ευχής έργο. Να σκοτωθείς σε τροχαίο, είναι τραγικό. Να σου συμβεί τροχαίο μετά θάνατον, δεν ξέρω τι είναι.


7 σχόλια:

Dark13Sun είπε...

απίστευτες καταστάσεις

logia είπε...

η τρέλλα της μαγαλούπολης

ούτε ο Αλμοδοβάρ θα το σκεφτόταν...



δυσάρεστο συνειρμό έκανα εχθές τη νύχτα που έμαθα για τον μεγάλο δημιουργό:
πριν πολλά χρόνια στα γυρίσματα της ταινίας
"ταξίδι στα Κύθηρα", αυτής της εκπληκτικής ταινίας, ό Μάνος Κατράκης κρύωσε στη σκηνή με τη θάλασσα και έχασε τη μάχη με τη ζωή
σήμερα ο ίδιος ο δημιουργός, πάλι κατα την διάρκεια των γυρισμάτων ταινίας κονταροχτυπήθηκε ό ίδιος με τον θάνατα και έφυγε από τούτον τον κόσμο...με άδικον τρόπο

Margo είπε...

"τροχαίο μετά θάνατον" κλάμα και γέλιο μαζί. Έτσι δεν είναι η ζωή;
Παρατηρώ την δεύτερη φωτογραφία. Εκείνα τα χρόνια ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα θα ήταν γεγονός και σίγουρα πρώτο θέμα για φωτογραφία!

Η αίσθηση του κενού που αφήνουν όλο και περισσότεροι αξιόλογοι άνθρωποι, επώνυμοι ή και ανώνυμοι, είναι δυσβάστακτο, μα κάποια στιγμή θα γύρει η ζυγαριά προς το συν της ζωής.. εύχομαι..

Καλή σου μέρα Μαρία μου

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

Νέλλη,
θυμάμαι την αρρώστια του Κατράκη και τον θάνατό του. Οι Αγγελοπουλικές ταινίες υποκείμενη αιτία θανάτου για ηθοποιό και σκηνοθέτη...

Μαρία μου,
κρατάω την αισιόδοξη σκέψη σου. Με τον νόμο των πιθανοτήτων πού θα πάει, θα γυρίσει ο τροχός...

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

Dark13sun,
καλωσήλθες!

Poet είπε...

Θυμήθηκα τώρα ένα παλιό απόφθεγμα : «για κείνον που αισθάνεται η ζωή είναι μια τραγωδία, για κείνον που σκέπτεται μια κωμωδία». Κι όποιος αντέχει το σκωτσέζικο ντους.

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

Καλημέρα, ποιητή μου. Για εκείνους που και σκέφτονται αυτά που αισθάνονται, η ζωή είναι κωμικοτραγική...