Σελίδες

15.12.11

Νικόλαος Κάλας: Η θύελλα την αυγή

(φωτ. Olive Bike)

Η καρδιά ενός παιδιού φλέγεται
Ανοίξτε του την οδό των δακρύων όταν μέσα στη νύχτα η σκιά του αποσπάται
Χωρίς αντανάκλαση στα χέρια χωρίς καθρέφτη σίγουρο για τον εαυτό του
Ξυπνάει τη λύπη του την ξεριζώνει έπειτα την τρώει

Έχοντας δραπετεύσει από ένα όνειρο το φεγγάρι έπεσε από τα χέρια του
Το νερό παραμένει απαθές σκοτεινιάζει ξαναπαγώνει μόλις
Η πόλη ωχριά κυνηγάει τα οχήματα αδειάζει τα σπίτια ξεριζώνει τα δέντρα
Και χύνει το αίμα του στο ποτάμι
Μερικοί θα σωθούν
Οι αράχνες θα χάσουν τον ιστό τους
Οι ήρωες τη δόξα τους
Ο ουρανός είναι μπλε από τον πόνο
Το άγχος έχει μάτια που δεν θα ξανακλείσουν ποτέ πια
Στα σταυροδρόμια τα κόκκινα φώτα έμειναν αναμμένα
Μόνο το τυχαίο προελαύνει
Η λάμψη του έντονη και τερατώδης καταπίνει τις φλόγες

Παρίσι 1938

Δεν υπάρχουν σχόλια: