Σελίδες

25.10.11

Ταξίδι στον αέρα


       Όλες τις φορές που έχω πάει στο αεροδρόμιο είναι για να ταξιδέψω η ίδια ή για να υποδεχθώ κάποιον που έρχεται. Σήμερα ήταν για ένα λογοτεχνικό διαγωνισμό. Το περιοδικό ΔΙΑΒΑΖΩ σε συνεργασία με το «Ελ. Βενιζέλος» διοργάνωσε διαγωνισμό διηγήματος στα ελληνικά και στα αγγλικά με θέμα «Ταξίδι στον αέρα». Σήμερα ήταν η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. Πήγα όχι με την προσμονή διάκρισης, αλλά περισσότερο γιατί ήθελα να δω τη διαδικασία, να βρεθώ στον ίδιο χώρο με συγκάτοικους στην ίδια τρέλα και να ακούσω τι έχουν να πουν για μας άνθρωποι καταξιωμένοι στο χώρο της λογοτεχνίας. Την κριτική επιτροπή αποτελούσαν ο Θανάσης Βαλτινός, ο Κώστας Μουρσελάς, η Αμάντα Μιχαλοπούλου, ο Γιώργος Ξενάριος και η Αργυρώ Μαντόγλου.

      Περίπου 450 ήταν οι συμμετοχές. Ολόκληρο χωριό επίδοξων συγγραφέων. Χάζευα έναν-έναν τους συμμετέχοντες. Κάποιοι, όπως εγώ, είχαν έρθει μόνοι τους. Ένας νεαρός, διαγωνίως μπροστά μου, είχε βγάλει ένα σημειωματάριο που ήταν γεμάτο ομορφογραμμένες αράδες . Ήμουν μακριά και δεν μπορούσα να εξασκήσω το λατρεμένο μου χόμπι της λαθρανάγνωσης. Πάντως ήταν πολύ συμπαθής μες στην έκδηλη αγωνία του. Λίγο πιο μακριά από την άλλη πλευρά, μια γυναίκα στην ηλικία μου με ένα μωρό στην αγκαλιά. Το μαλλί της βαμμένο το πάνω μισό κατάλευκο και το υπόλοιπο κάτω κατάμαυρο. Η Κρουέλα ντε Βιλ της λογοτεχνίας. Δίπλα μου ένα ζευγάρι από πολύ νέα παιδιά. Αναρωτήθηκα ποιος από τους δυο γράφει. Μπορεί και οι δυο. Υπήρχαν και άνθρωποι μεγάλης ηλικίας.

       Την εκδήλωση άνοιξε ο εκδότης του ΔΙΑΒΑΖΩ με μια σύντομη εισήγηση και άρχισε η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. Δόθηκαν τρία βραβεία και ένας έπαινος σε διηγήματα γραμμένα στα ελληνικά και ένα βραβείο σε διήγημα στα αγγλικά. Η Κατερίνα Διδασκάλου και ο Άρης Σερβετάλης διάβαζαν αποσπάσματα από τα διακριθέντα διηγήματα και ακολούθως ανακοινωνόταν το όνομα του συγγραφέα. Εκ των υστέρων καταλαβαίνω ότι οι νικητές του διαγωνισμού πρέπει να είχαν ειδοποιηθεί για το ευτυχές γεγονός, αφού οι δύο πρώτες νικήτριες είχαν έρθει με τις οικογένειές τους και με κατάλληλο για την περίσταση ένδυμα. Ο Κώστας Μουρσελάς έκανε τη διαπίστωση ότι η συμμετοχή των γυναικών ήταν μεγαλύτερη και καλύτερη και πρότεινε να κυβερνήσουν τη χώρα γυναίκες.
    
    Τα δύο από τα τέσσερα ελληνικά διηγήματα και το αγγλικό διήγημα-ή τουλάχιστον τα αποσπάσματα που ακούστηκαν-μου φάνηκαν εξαιρετικά. Βοήθησε και η εξαίσια απαγγελία της Κατερίνας Διδασκάλου. Καθένας στο είδος του και οι ηθοποιοί στην απόδοση του λόγου. Ο Σερβετάλης μου φάνηκε αδιάφορος.
     
       Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με χαιρετισμούς από υψηλόβαθμα στελέχη του Αεροδρομίου και της Aegean Airlines. Μία από τις κυρίες συνεχάρη «τους βραβεύσαντες και τους μη βραβεύσαντες» (sic), κατοχυρώνοντας τα πνευματικά δικαιώματα της γκάφας της ημέρας. Οι μη βραβεύσαντες άρχισαν να αποχωρούν μουρμουρίζοντας την ατάκα κοροϊδευτικά. Κάποιοι στάθηκαν για ένα ελαφρύ γεύμα.
 
       Έφυγα με καλή διάθεση. Ήταν πολύ θετική η αίσθηση όλων αυτών των ανθρώπων που ξημεροβραδιάζονται πάνω από γραμμένες και άγραφες σελίδες, σκαλίζοντας τα σωθικά τους και τσαλακώνοντας φανταστικούς ήρωες. Και μάλιστα σε έναν καιρό όπου άλλοι μεμψιμοιρούν από το πρωί μέχρι το άλλο πρωί, αναλώνονται σε μικροπολιτικές συζητήσεις εν τω μέσω του ναυαγίου και παράλληλα συνεχίζουν τις γνώριμες νεοελληνικές τακτικές. Όχι, όλοι εμείς εκεί, μπορεί να είμαστε λίγο «βαρεμένοι», αλλά με τρόπο έντιμο και δημιουργικό. Δεν πειράζει που ο δικός μου ήρωας δεν ήταν ανάμεσα στους «βραβεύσαντες». Μυαλό πειραγμένο, ζωή μισερή, πώς να τα καταφέρει και σε διαγωνισμούς… Όμως η συμμετοχή ήταν μια όμορφη εμπειρία. Μακάρι να συνεχίσουν να υπάρχουν βιβλία και άνθρωποι που να τα διαβάζουν και να τα γράφουν.

2 σχόλια:

Α.ΣΤΕΓΟΣ είπε...

Με μεγάλη χαρά θα διαβάζαμε την ιστορία του δικού σου ήρωα...
Καλή συνέχεια!

sofia kou είπε...

προσυπογράφω το προηγούμενο σχόλιο! με ευχαριστίες για τις όμορφες αναρτήσεις σας!