Σελίδες

5.3.11

Dàmaso Alonso: Ξαγρύπνια

(φωτ.: Land distribution meeting. Estremadura, Spain, 1936.
Copyright © 1996 from the Estate of David Seymour.)

Μαδρίτη: πόλη με περισσότερο από ένα εκατομμύριο πτώματα (σύμφωνα με τις τελευταίες στατιστικές).
Υπάρχουν φορές που τη νύχτα νιώθω μια ταραχή κι ανακαθίζω σ' αυτήν την κόγχη όπου εδώ και 45 χρόνια σαπίζω,
και περνώ πολλές ώρες ακούγοντας το βογκητό του τυφώνα
ή το γάβγισμα των σκύλων ή τη θαμπή ροή του σεληνόφωτος.
Και πολλές ώρες περνώ βογκώντας ως τυφώνας, γαβγίζοντας ως σκύλος
μανισμένος, ρέοντας ως γάλα από μαστό ζεστό μιας μεγάλης αγελάδας κίτρινης.
Και πολλές ώρες περνώ ρωτώντας το Θεό, ρωτώντας τον
γιατί σαπίζει αργά η ψυχή μου,
γιατί σαπίζουν περισσότερα από ένα εκατομμύρια πτώματα
σ' αυτήν την πόλη της Μαδρίτης, γιατί δισεκατομμύρια πτώματα αργοσαπίζουν στον κόσμο.
Πες μου: τι είδους κήπο θέλεις να λιπάνεις με τη σήψη μας;
Τρέμεις τάχα μη μαραθούν τα μεγάλα ρόδα της ημέρας,
 τα φονικά θλιμμένα κρίνα της νύχτας σου;

(μετάφραση: Έλενα Σταγκουράκη)
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Κουκούτσι", τεύχος 3, 2011

3 σχόλια:

Νάσια είπε...

Πονάει...

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

συναναγνώστρια του "Κουκουτσιού",

υπέροχη η αφιέρωση του 3ου τεύχους του στην ισπανική ποίηση! στις σελίδες του 1ου τεύχους είχα την τιμή να φιλοξενηθώ και εγώ. μεγάλη η προσπάθειά τους σε τούτους τους δύσκολους καιρούς!

να είσαι καλά!

Poet είπε...

Ναι, είναι πολύ αξιόλογο λογοτεχνικό περιοδικό, μία αξιέπαινη νέα προσπάθεια.

Κάτι ανάλογο έλεγα κι εγώ στο μεγάλο ποίημα «Οι άταφοι», 1966. Ας δεχτούμε λοιπόν ότι "art is an exaggeration".