Σελίδες

12.3.11

Σημειώσεις για κυνόδοντες και άλλα δόντια

  
   Ο «Κυνόδοντας» έπεσε από το βάθρο των Oscar, αφήνοντας κατά πολλές δεκάδες χιλιάδες ευρώ πλουσιότερο τον Θέμο, που φρόντισε να τον μαζέψει από κάτω και να τον παραχωρήσει στους αναγνώστες του φρέσκο, με το αίμα να στάζει ακόμα. Τον είδα κι εγώ στη μικρή οθόνη μου, εν τω μέσω ίωσης, κουκουλωμένη μέσα στην κουβέρτα. Όχι και στις πλέον σινεφίλ συνθήκες, δηλαδή. Ίσως γι’ αυτό μου έπεσε λίγο βαρύς. Σαν φρονιμίτης. Βρήκα συγκλονιστική τη σκηνή του χορού των δύο κοριτσιών υπό τους ήχους της κιθάρας του αδελφού τους. Πήρα επίσης ιδέες για απαντήσεις στις δύσκολες ερωτήσεις της Άννας, π.χ.:
   ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι είναι προφυλακτικό; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Προφυλακτικό είναι η σουρντίνα σίγασης του πιάνου. Λέμε για παράδειγμα: «Όταν παίξεις τη σονάτα, βάλε προφυλακτικό να μην ξεκουφάνεις τους γείτονες». ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι είναι θάνατος; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θάνατος είναι ένας ψηλός μελαχρινός άνδρας. Λέμε για παράδειγμα: «Η γιαγιά του Νικολάκη γνώρισε έναν ψηλό μελαχρινό άνδρα και άφησε τον παππού του Νικολάκη για να πάει να ζήσει μαζί του».
   Μπορεί ο «Κυνόδοντας» να μου άφησε ανάμικτες εντυπώσεις, αλλά το συνυποψήφιο «Biutiful», εκτός από το ότι με καθήλωσε, αποδείχτηκε και προφητικό. Η σκηνή με τους Ασιάτες μετανάστες που βρίσκουν φριχτό θάνατο στον ύπνο από τις αναθυμιάσεις σόμπας υγραερίου, παίχτηκε real time με μικρότερο θίασο, αποτελούμενο από έξι Κινέζους, σε κατάστημα με κινέζικα ρούχα στο Αιγάλεω. Η είδηση πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων και της τηλεόρασης.
    Η άλλη καταστροφή που έπληξε την Ασιατική φυλή δεν μπορούσε παρά να συγκλονίσει. 8,9 Ρίχτερ για δύο λεπτά. Ασύλληπτο μέγεθος, ατελείωτη διάρκεια. Η ολοκληρωτικά τραγική εκδοχή του «τι είδε ο Γιαπωνέζος». Τα είδε όλα.
   Ο γνωστός ακίνδυνος τρελός της γειτονιάς μας, με το μανιώδες πολιτικό παραλήρημα, κυκλοφορεί με ένα τεράστιο πλακάτ που γράφει: «Πίσω από τις λέξεις, κρύβεται ο Αλέξης». Καλά κάνει και κρύβεται, γιατί αν συνεχίσει να βάλλει κατά του Μεγάρου Μουσικής, θα πρέπει να δεθεί στις διακεκριμένες θέσεις και να ακούσει σε πρώτη δοκιμαστική πρόβα ολόκληρο το έργο του John Cage. Ίσως ένα τέτοιο γερό σοκ τον κάνει να σταματήσει να ασχολείται με πράγματα που αγνοεί. Ακόμα κι εκείνη η έρμη η αλεπού, όσα δεν έφτανε, κρεμαστάρια τα έκανε. Δεν τα ξεκρέμασε να τα ποδοπατήσει.
   Ένας ταξιδιώτης του διαδικτύου οδηγήθηκε στο Liquid days googlάροντας «λαδωμενα μαλλιά mazi me pitirida». Τι είναι χειρότερο, τα άτονα ελληνικά, τα greeklish ή η pitirida, δεν μπορώ να πω. Εμείς γι’ αλλού τραβήξαμε, γι’ αλλού, κι αλλού η ζωή μας πάει…



17 σχόλια:

μαριάννα είπε...

Γράφεις πραγματικά απολαυστικά Μαρία! Η γραφή σου ρέει γάργαρη με ένα λεπτό χιούμορ που την κάνει ιδιαίτερα γοητευτική!

Μαύρος Γάτος είπε...

Αλλού.... γι αλλού!

Καλώς σε βρήκα <3

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

Καλημέρα, Μαριάννα. Σ' ευχαριστώ πολύ και για την επίσκεψη και για τα καλά λόγια!

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

Μαύρε γάτε,
Στον "Κυνόδοντα", ο πατέρας προειδοποιεί την οικογένεια για το πόσο επικίνδυνες είναι οι γάτες. "Τρέφονται με κρέας, κατά προτίμηση παιδικό". Τους μαθαίνει πώς να τις αντιμετωπίζουν: γαβγίζοντας με λύσσα.
Απίστευτη σκηνή μέσα στην αλληγορία της...
Καλημέρα! Καλωσήλθες. Εγώ λατρεύω τις γάτες!

ΠΟΔΗΛΑΤΡΗΣ είπε...

Tί όμορφο κείμενο! Τον "κυνόδοντα" δεν τον έχω δει.. τώρα όμως μου γεννήθηκε η επιθυμία να το κάνω σύντομα!
Καλή σου μέρα κι ευχές για ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!

Silena είπε...

Μαρία, υπέροχο κείμενο, με σωστές δόσεις χιούμορ, ειρωνίας, ρεαλισμού και κάποιας ...πίκρας. Ξέρεις πραγματικά την τέχνη αυτή!!

καλή σου μέρα

ΤΡΕΧΑΛΑΚΗΣ είπε...

Καλα να παθουν (ουτε που το καταλαβαν βεβαια) ολοι οι των μεσημεριανων και δηθεν κουλτουριαρηδες ελληνες που επειδη ειδαν μια απλως προκλητικη βλακεια..νομισαν οτι θα ερθουν και τα πανω κατω στον παγκοσμιο κινηματογραφο....

Η ταινια εγινε γνωστη επειδη ολοι λεγανε.."λενε ειναι καλη παμε να τη δουμε"..αλλα και να μην αρεσε μετα σε καποιους, αυτοι δισταζανε να πουνε..."τι βλακεια ειδα" για να μη πανε κοντρα στο ρευμα... Τωρα το λενε σιγα σιγα..

Και εμεις ηδη ειχαμε κρατησει θεση στο ραφι για το χρυσο αγαλματακι...

Και να που κατεληξε..να διανεμεται την επομενη μερα δωρεαν απο εφημεριδα καποιου που δεν καταλαβαινουμε και τι λεει.

Εμεις την ειδαμε ον λαιν με το φιλο τον κυριακο ενα βραδυ στη δουλεια πολυ νωριτερα απο τον ντορο της υποψηφιοτητας...ακομα και στο νυχτερι..χαμενη ωρα απο το χρονο μας....

Πολυ ωραιο το κειμενο σου, αφορμη για ενα απο τα περιστασιακα ξεσπασματα μου.

καλημερα!

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

Ποδηλάτρη,
καλές σαββατοκυριακάτικες ποδηλατάδες. Ο καιρός είναι μαζί σου!

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

Silena,
καλημέρα! Ευχαριστώ που πέρασες!

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

Γιώργο,
ήθελα να δω το ύφος του Κυριάκου στις απαντήσεις της μητέρας σχετικά με τη...λάμπα και στη ρήση της κοπέλας περί...πληκτρολογίου. Έφυγα και τα χάνω κάτι τέτοια...

Γιώργο Μπατζιλή είπε...

O Γιαπωνέζος δε ξέρω εάν τα είδε όλα όπως λες αλλά όλοι οι άλλοι τρίβουμε τα μάτια μας και τα αυτιά μας με τον τηλεοπτικό σουρεαλισμό!

Eriugena είπε...

Νομίζω τα πράγματα είναι απλά: ο κυνόδοντας είναι μια κάπως άστοχη μερικές φορές και μεταμοντέρνα αποτύπωση του τι είναι ( ή ήταν) μεσοαστική-συντηρητική οικογένεια στην μεταπολεμική Ελλάδα, οικογένεια που παρήγαγε στρατιές ψυχικά νοσούντων ατόμων..το γνωρίζω απο προσωπική (όχι άμεση ευτυχώς) πείρα..

Μαύρος Γάτος είπε...

Τέρμα ο Κυνόδοντας!

Ήρθε ο Χαυλιόδοντας!!!!

http://mavrosgatos.blogspot.com/2011/03/film-by-george-green-company-c.html

Konstantina είπε...

χαχαχα Συμφωνώ μαζί σου απόλυτα. Μπορεί η ταινία να ήταν καλή, όμως εγώ δεν την κατάλαβα, δεν με καθήλωσε, δεν με συγκλόνησε, δεν μ'έκανε να σκεφτώ τίποτα παραπέρα. Μια σουρρεαλιστική βλακεία μού φάνηκε. Κι εγώ βέβαια την είδα τυλιγμένη στην κουβέρτα μου, πίνοντας το τσαγάκι μου. Μήπως η ταινία έχει άλλη επίδραση στους κρυολογημένους;

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

Γιώργο,
καλημέρα. Και να ήταν μόνο τηλεοπτικός ο σουρρεαλισμός...Έχει γίνει καθημερινότητα.

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

Eriugena,
Κι εγώ έχω εμπειρία από ανάλογες (τουλάχιστον δύο) περιπτώσεις στον κοντινό μου κύκλο. Όταν το βλέπεις και από κοντά, σοκάρει περισσότερο απ' ό,τι στη μεγάλη ή μικρή οθόνη, ακόμα κι αν οι σκηνές δεν είναι τόσο τραβηγμένες από τα μαλλιά.

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

Konstantina,
καλωσήλθες! Η δική μου στάση προς την ταινία είναι μάλλον διαφορετική: παρόλο που δεν τη βρήκα καλή ως προς το στήσιμο, ερμηνείες και κινηματογραφική γραφή γενικότερα, με άγγιξε βαθύτατα το θέμα και οι προεκτάσεις του, ενώ κάποια σημεία της μου φάνηκαν συγκλονιστικά (ο χορός των κοριτσιών, η σκηνή με το σπάσιμο του κυνόδοντα).