Σελίδες

12.11.10

Σημειώσεις στα κρύα του Σκωτσέζικου λουτρού

 
    Δεν υπάρχει τίποτα πιο αναζωογονητικό μετά από μια ολόκληρη ημέρα περιήγησης σε μια ξένη πόλη, από ένα ζεστό μπάνιο και τα επακόλουθα πασαλείμματα με κρέμες και γαλακτώματα. Αυτά σκεφτόμουν κάτω από το ντους του ξενοδοχείου στη Γλασκώβη, έχοντας γυρίσει από μια περιπλάνηση περίπου οκτώ ωρών. Ο καιρός πολύ κρύος, με ένα ενοχλητικό ανεμοδαρμένο ψιλόβροχο που κατηφόριζε μάλλον κατευθείαν από τα highlands, και θερμοκρασίες μόλις στην πρώτη δεκάδα πάνω από το μηδέν.
    Από το τρίτο ραδιοφωνικό πρόγραμμα του BBC που μεταδίδει κλασσική μουσική (Τρίτο στην Ελλάδα, τρίτο κι εκεί-να μη χάνουμε και τη σειρά μας…) ακουγόταν ο Simon Rattle να διευθύνει τη Συμφωνική του Birmingham στη δεύτερη συμφωνία του Sibelius. Σχεδόν στα μισά του δεύτερου μέρους άρχισε να ηχεί ένας εκκωφαντικός συναγερμός. Στην εποχή του Sibelius αυτό θα σήμαινε πόλεμο. Στη δική μας συνήθως σημαίνει φωτιά. Κατά λάθος χτυπάει, σκέφτηκα και απτόητη συνέχισα να αλείφομαι με το γαλάκτωμα σώματος. Βανίλια με κανέλα, εκπληκτικός συνδυασμός.
    Ο συναγερμός συνέχιζε κι εκείνος απτόητος. Ο Rattle δεν ακουγόταν καθόλου. Βγήκα από το λουτρό τυλιγμένη μόνο με την πετσέτα. Σχημάτισα τον αριθμό της ρεσεψιόν.
    “Hotel reception. There’s a fire and we must evacuate the hotel”, μου απάντησε μια γυναικεία φωνή με σκωτσέζικη προφορά.
    Ο συναγερμός συνέχιζε να ουρλιάζει και μάλλον ήταν η ένταση αυτού του ήχου που με κινητοποίησε παρά η πραγματική αίσθηση κινδύνου. Κι αν όμως υπάρχει στ’ αλήθεια πραγματική πυρκαγιά; Στο νου μου ήρθαν παρελθόντα δελτία ειδήσεων με την Όλγα να τρέμει πραγματικά ανακοινώνοντας μια καταστροφική πυρκαγιά σε κτήριο της Αθήνας. Φόρεσα βιαστικά τα ρούχα μου. Προλαβαίνω να στεγνώσω τα μαλλιά μου; Να βάλω κραγιόν; Ή έστω την κρέμα νυκτός μου;
    Ο συναγερμός μου είχε κυριολεκτικά σπάσει τα νεύρα. Φανταζόμουν τους υπόλοιπους ενοίκους του ξενοδοχείου να είναι μαζεμένοι κάτω κι εμένα, τελευταία απ’ όλους, με το πρόσωπο μουτζουρωμένο από τους καπνούς, να προσπαθώ να κατέβω από ένα φλεγόμενο κλιμακοστάσιο.
   Τι προλαβαίνω να πάρω μαζί μου; Φόρεσα το καλό μου μπουφάν. Δεν με πειράζει να καεί το άλλο, το παλιό. Πορτοφόλι, κινητό, διαβατήριο. Κοσμήματα; Όχι. Το βιβλίο του Alex Ross για τη μουσική του 20ού αιώνα που μόλις αγόρασα; Τη μικρή σειρά Oxford με τα καταπληκτικά βιβλιαράκια; Το καινούριο τζιν της Άννας; Τίποτα από όλα αυτά. Ας σοβαρευτώ και να σταθώ στη θερμοκρασία της περίστασης.
    Βγήκα από το δωμάτιο. Στους διαδρόμους άλλοι ένοικοι με παλτά και βαλίτσες. Τυχεροί αυτοί, σκέφτηκα. Πρόλαβαν και πήραν όλα τους τα πράγματα. Στην είσοδο του ξενοδοχείου πυροσβέστες με ντουντούκες. Φωτιά, πάντως, πουθενά. Ούτε καπνός. Ούτε μυρωδιά καμένου. Μα βάλθηκαν να μας τρελάνουν;
   Βγήκα έξω στο Σκωτσέζικο αγιάζι. Τα μαλλιά μούσκεμα. Κουκούλα, όπως το παλιό, δεν είχε το καινούριο μπουφάν. Πολύς κόσμος έξω. Ρώτησα να μάθω. Υπήρχε, λέει, μια μικρή φωτιά στην αίθουσα συνεδριάσεων, αλλά η εκκένωση έγινε για προληπτικούς λόγους. Μετά από λίγα λεπτά και ευτυχώς πριν γίνω κατεψυγμένη, έληξε ο συναγερμός, σταμάτησε η σειρήνα να ηχεί και η ρεσεψιονίστ μας έδωσε το ελεύθερο να επιστρέψουμε στα δωμάτιά μας. Ανεβαίνοντας με πραγματική ανακούφιση τη σκάλα, αναλογιζόμουν ότι στην Ελλάδα θα είχε καεί το μισό κτήριο και η Πυροσβεστική  θα ήταν ακόμα στο δρόμο.
   Άνοιξα την πόρτα του δωματίου και έβαλα το καρτελάκι στην υποδοχή. O Simon Rattle είχε κατεβεί από το podium και τώρα ακουγόταν το πρώτο κονσέρτο για βιολί του Mendelssohn. Να πάρει, δεν πρόλαβα να ακούσω τους συντελεστές…
   Υ.Γ. Λίγο αργότερα γύρισε στο ξενοδοχείο ο Στέλιος.
«Ξέχασα να σου πω ότι εδώ στη Σκωτία κάνουν συχνά ασκήσεις ετοιμότητας για φωτιά. Είναι υποχρεωτική ρουτίνα σε όλα τα ξενοδοχεία».

8 σχόλια:

Γιώργο Μπατζιλή είπε...

"Eσω έτοιμος/η", το περιγράφεις πολύ καλά τυχερή εσύ πού βρέθηκες στη χώρα των ανήσυχων.

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

Και μάλιστα σε περίοδο που είχα κατά νου να ησυχάσω. Καλό βροχερό απόγευμα, Γιώργο!

Margo είπε...

Μια μικρή αναστάτωση που ευτυχώς δεν έγινε περιπέτεια:)

Μα αλήθεια έκανες όλες αυτές τις σκέψεις εκείνη τη στιγμή;

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

Margo,
στ' αλήθεια τις έκανα, ιδιαίτερα για τα ρούχα και τα βιβλία.

themadinme είπε...

Ορίστε πληροφορίες που δεν βρίσκεις στους ταξιδιωτικούς οδηγούς.


Τα φιλιά μου

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

themadinme,
treasure this information! It's highly important, believe me!

Κωνσταντίνος Ριγελιανός είπε...

Ως συνήθως καταπληκτική, έξυπνη και ταξιδιάρικη περιγραφή!

Antonis Kirikos είπε...

Αντίστοιχη εμπειρία είχαμε στο Σαν Φρανσίσκο. Με τις πυτζάμες κατεβήκαμε -ευτυχώς ήταν άνοιξη και καλός καιρός- και βρήκαμε τους πυροσβέστες κάτω ήδη... αφού εντυπωσιαστήκαμε από την ταχύτητά τους (μιλάμε ότι φτάσανε σε λιγότερο από 5'), μάθαμε ότι έπιασε φωτιά κλιματιστικό στη διπλανή οροφή.