Σελίδες

6.11.10

Σημειώσεις ενός προαναγγελθέντος θανάτου

     Τα φυσιολογικά όρια για τα χαρακτηριστικά του ανθρώπινου είδους έχουν καθοριστεί, όπως εξάλλου και για κάθε άλλο είδος, από πολυάριθμες καταγραφές μεγάλων πληθυσμών. Από τις καταγραφές αυτές εκτιμάται η μέση τιμή, π.χ. του ύψους ή του βάρους, και ορίζονται εκατέρωθεν δύο όρια-φράχτες, εντός των οποίων περιέχεται το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Αυτοί που μένουν απέξω λέγονται outliers.
    Είναι απίστευτη τύχη να βρίσκεται κανείς μέσα σε αυτούς τους φράχτες. Δεν το συνειδητοποιεί, πάρα μόνο αν τύχει να κρυφοκοιτάξει μέσα από τις χαραμάδες του φράχτη προς τα έξω. Αυτό που αντικρίζει είναι συχνά τρομακτικό. Αλλόκοτες μορφές, δύσμορφα σώματα, λεηλατημένες ζωές, εξαθλιωμένη καθημερινότητα. Κατά τον Μισέλ Φουκό, η μη κανονικότητα δυνατόν να οδηγήσει σε εγκληματικές πράξεις, που εκδικάζονται από τον ψυχιατρικό και όχι από τον ποινικό κώδικα.
    Οι outliers είναι ευεργέτες για τους εντός των φραχτών τυχερούς. Με μικρές αναμνηστικές δόσεις, τονίζουν πόσο ευάλωτες είναι οι έννοιες υγεία, ευτυχία, ευπρέπεια. Αρκεί μια εκπομπή στην τηλεόραση για έναν υπέρμετρα παχύσαρκο ηθοποιό που μένει κλεισμένος στο σπίτι του ή μια σύντομη αναφορά στο δελτίο ειδήσεων για έναν άστεγο που αλέστηκε από το απορριμματοφόρο. Προσοχή, η υπερδοσολογία βλάπτει. Καταναλώνουμε τόσο, όσο δεν μας βλάπτει. Σαν το κρασί.
    Χορηγοί και πάροχοι σε αυτή την ενημέρωση, μια μερίδα δημοσιογράφων που καιροφυλακτούν για την είδηση. Μάλιστα, την προτιμούν φρέσκια, ζεστή, με το αίμα αν γίνεται. Δεν διστάζουν να παραβιάσουν οικογενειακό άσυλο, ιατρικό απόρρητο, ηλικιακό όριο, προκειμένου να βγάλουν το λαβράκι από την τρύπα του. Ενδεχομένως να υποχρεώσουν το έκθεμα σε δραστηριότητες που συνηθίζονται μέσα στους φράχτες-τραγούδι, χορό, κουβέντα. Έτσι η απόλαυση θα μεγιστοποιηθεί. Η ακροαματικότητα θα αγγίξει κόκκινο.
   Κάθε μέρα προσπαθώ να βρω μια αιτία για να ελπίζω, μια γωνιά που θα πάω να χαθώ ή να χωθώ. Αυτό έλεγε ένας μεγάλος ασκητής, outlier κι αυτός κατά μία έννοια, ο Δημήτρης Μητρόπουλος. Ουσιαστικά μόνος, αγκαλιά με τη μουσική, σε ολόκληρη τη ζωή του.
    Γιατί γράφω όλα τα παραπάνω, σήμερα, μια τόσο ηλιόλουστη μέρα μέσα στο φθινόπωρο; Αφορμή μια πρόσφατη τραγική ιστορία. Είναι εντυπωσιακό, πόση σημασία μπορεί να αποκτήσει ο θάνατος ενός ανθρώπου, όταν ολόκληρη η ζωή του πέρασε απαρατήρητη, ως ει απούσα.

6 σχόλια:

Τσαλαπετεινός είπε...

Το γεγονός ότι η είδηση έσκασε σαν πυροτέχνημα για μέρα, πέρασε από τηλεοπτικά και κοινωνικής δικτύωσης κανάλια, για σβήσει εντελώς την επόμενη
και να δώσει τη θέση της σε άλλες χωρίς να αφήσει ίχνη, είναι το ίδιο τραγικό- και φυσικά ενδεικτικό της εποχής- με το ίδιο το γεγονός.

Καλό σου απόγευμα.

NET MAN είπε...

Ολα μπορουν να αλλαξουν εκτος απο τα ενστικτα μας προφανως...

themadinme είπε...

Πρέπει, σύντομα, ως θεατές, να ορίσουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινείται αυτό που ονομάζουμε ειδησεογραφία.
Τι είναι είδηση και τι όχι.

Το κακό είναι ότι κάθε βράδυ ανοίγουμε το σπίτι μας και μπαίνουν μέσα, όλοι αυτοί οι δημοσιογράφοι και αντί το γυαλί να προστατεύει εμάς, προστατεύει αυτούς.

Deerman είπε...

giauto prospatho na min enimeronomai,na zo se enan diko mou kosmo,enan kosmo pou den borbadizete apo axristes eidisis,xano omos-omologo-xano tis kales eidisis.
Kane to idio..alla se mikro bathmo !!!

Deerman.

YG.Tha eitan poio praktiko ama den epeze kateutheian h lista me ta tragoudia sou !!!
(panta otan diavazo ta blog "sas" akouo tin dikia mou mousiki)

Έλη είπε...

Κάθε μέρα προσπαθώ να βρω μια αιτία για να ελπίζω, μια γωνιά που θα πάω να χαθώ ή να χωθώ

ετσι κι εγω ψαχνω στη μερα μου κατι οτιδηποτε να το πιστευω να ζω γι αυτο..
αλλα ο κοσμος ειναι μια κολαση κι οταν κοιταζω εξω πονανε τα ματια μου
δεν τον αντεχω αυτο το μιζερο τον ασχημο κοσμο μας και ολους τους ψευτες τους αισχρους υποκριτες που θελουν να αποκαλουνται ανθρωποι..

υπεροχο κειμενο....

Κωνσταντίνος Ριγελιανός είπε...

Όμορφο κείμενο αλλά κάτι του λείπει... Ή κάτι χάνω...