Σελίδες

24.9.10

Μονόπρακτο για ένα κουλούρι

(Τρεις γυναίκες και ο Αδαμάντιος Κοραής έξω από τον αυλόγυρο νοσοκομείου.

Γυναίκα 1: Πουλάει κουλούρια. Μεταξύ 50 και 60, αδύνατον να πει κανείς σε ποιο όριο είναι κοντύτερα. Προφορά που φανερώνει ρωσική καταγωγή. Βαμμένα ξανθά μαλλιά με άσπρες ρίζες.

Γυναίκα 2: Επιθυμεί κουλούρια. Νεοελληνικής καταγωγής μεταξύ 40 και 50. Σίγουρα κοντά στο πάνω όριο, δείχνει όμως κοντά στο κάτω. Ξανθές ανταύγειες και γυαλιά ηλίου χωρίς ήλιο. Μανικιούρ με στρασάκια. Ψηλοτάκουνες πλατφόρμες Tommy Hilfiger. Σιλουέτα γυμναστηρίου.

Γυναίκα 3: Επιθυμεί κουλούρι. Ελληνίδα μεταξύ 60 και 70. Κρατάει μπαστούνι και έχει το ένα της πόδι τυλιγμένο χαμηλά με επιδέσμους. Προηγείται στη σειρά των κουλουριών. Έχει ήδη ζητήσει το κουλούρι της. Ανοίγει το πορτοφόλι της και βγαίνει από μέσα ο Αδαμάντιος Κοραής σε χαρτονόμισμα των 100 δραχμών. Σα να άνοιξε η μηχανή του χρόνου και να έφερε στην κουλουρού πελάτες από άλλη εποχή).

ΓΥΝ-1: -Αυτά τα λεφτά δεν κάνουν.

ΓΥΝ-3: -Τώρα μου τα έδωσαν στο φαρμακείο.

(Φθινοπωρινό αεράκι παρασύρει τον Αδαμάντιο Κοραή μακριά από τα κουλούρια. Η γυναίκα 2 τον σηκώνει από κάτω. Ο Κοραής παγιδευμένος ανάμεσα σε δύο πορσελάνινα νύχια με στρασάκια).

ΓΥΝ-2: - Δεν το πιστεύω. Από μικρή έχω να δω κατοστάρικο.

(Ούτε κανείς άλλος θα πίστευε. Ούτε το γεγονός ούτε τα λόγια της).

ΓΥΝ-3: -Τι να κάνω τώρα; Γιατί μου το έδωσαν αυτό;

ΓΥΝ-2: - Να πάτε να διαμαρτυρηθείτε. Αυτό κάνει μόνο για συλλογή.

ΓΥΝ-3: -Και τι να πω; Τα μπέρδεψε ο άνθρωπος.

ΓΥΝ-2: -Σιγά που τα μπέρδεψε! Επίτηδες το έκανε! Το θέμα είναι πού το βρήκε.

ΓΥΝ-3: -Αποκλείεται να το έκανε επίτηδες. Είναι φίλος. Δεν θα με κορόιδευε.

ΓΥΝ-2: -Τότε κρατήστε το. Μπορεί να είναι γούρικο.

(Η γυναίκα 3 βγάζει κέρματα και πληρώνει το κουλούρι. Ο Κοραής ξαναμπαίνει στο πορτοφόλι. Η γυναίκα 2 παίρνει κι εκείνη τα κουλούρια της και με τις σινιέ πλατφόρμες απομακρύνει τη λυγερή ανωτερότητά της. Η κουλουρού τακτοποιεί τα λεφτά της).

ΓΥΝ-1. –Κουλούρια…

(Το λάμδα ακούγεται βαρύ, βόρειο. Σαν το παγωμένο αεράκι του φθινοπωρινού πρωινού έξω από τον αυλόγυρο του νοσοκομείου).

6 σχόλια:

Deerman είπε...

Xa!Pleon den thimamai tis draxnes.Fantasou.Orea h giagia alla apateonas o farmakopoios...den ntrepete ligo..tin giagoulia.

Roadartist είπε...

..άνθρωποι διαφορετικοί, άνθρωποι που από μια άλλη (εντελώς ΑΛΛΗ) οπτική γωνία μοιάζουν τόσο ίδιοι.. Το νοσοκομείο πάντως ως χώρος, έχει το τρόπο του να εξισώνει κάπως τους ανθρώπους..

TheScotsman είπε...

Τα κουλούρια μου θυμίζουν τις πρώτες τάξεις του δημοτικού και το επιτακτικό χτύπημα του κουδουνιού (ναι πρόλαβα τα "χειροκίνητα" κουδούνια)-το διάλειμμα ξεκινούσε και το κουλούρι ήταν η πιο γλυκιά απολαβή. Αργότερα ήρθαν οι απρόσωπες σοκοφρέτες, οι σερένάτες, οι τσιχλόφουσκες, τα ντόνατς. Ύστερα οι κοκα-κόλες, οι περιέργοι χυμοί.

Μαρία, γράφω από Θεσσαλονίκη, ξεκίνησαν οι βροχές με την γλυκιά τους κατάθλιψη. "Με τη πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι".

Κωνσταντίνος Ριγελιανός είπε...

Εντυπωσιακό!!!!! (η κουλουρτζού έκοψε απόδειξη; )

Poet είπε...

Λιτό, χαριτωμένο, εύστοχο.

nikiplos είπε...

πολύ καλό... από εκείνα τα μονόπρακτα που σκαρώνει η ζωή μερικές φορές που σχεδόν δεν τα πιστεύεις...
Η τυχαία χωροχρονική ανάμειξη τριών αταίριαστων γυναικών... Η κάθε μια κουβαλάει μαζί της και έναν δικό της κόσμο...
Ο κρίκος... φυσικά τα κουλούρια...

Η πωλήτρια με τη σουρεαλιστική εμφάνιση, η "νέα" με τη δυσπιστία και το τουπέ, και η γιαγιά με την καλοπιστία και αγαθότητα που δεν ήμουν μπροστά να δω αν είναι διόλου επιτηδευμένη...

Και η αυλαία? φυσικά το φθινόπωρο και τα σύννεφα...

το κουδούνι της τρίτης πράξης κτυπά.... κουδούνι? μα φυσικά κινητό που ηχεί...