Σελίδες

25.6.10

Σημειώσεις μιας βροχερής ημέρας

       Βροχή σήμερα. Περίεργες μέρες μέσα στο καλοκαίρι. Λες και ο καιρός προμήνυε από το πρωί το θλιβερό γεγονός που θα συνέβαινε το βράδυ.
     
   Χθες βράδυ, ο Gustavo Dudamel και η παρέα του, δηλαδή η Ορχήστρα Νέων της Βενεζουέλας “Simon Bolivar”, έδωσαν μια συναυλία γεμάτη ψυχή στο Ηρώδειο, ξεκινώντας από Μπετόβεν, περνώντας από τον Στραβίνσκι, αγγίζοντας απαλά τον Ντβόρζακ και καταλήγοντας σ’ ένα ξέφρενο μάμπο του Λέοναρντ Μπερνστάιν. Κατέληξαν χορεύοντας με τα όργανα (τσέλα και μπάσα να στριφογυρίζουν) και πετώντας τα μπουφάν με τα χρώματα της Βενεζουέλας στο κοινό.

    Η πρωινή τηλεοπτική ζώνη είναι κυριολεκτικά για τα μπάζα. Σήμερα το πρωί, σε κάποια από αυτές τις άθλιες εκπομπές-δεν πρόσεξα το κανάλι-μια παρέα χαζοχαρούμενων πολύχρωμων παρουσιαστών συζητούσε το θέμα της στυτικής δυσλειτουργίας. Προηγήθηκε μια σύντομη ανάλυση από έναν ουρολόγο-ανδρολόγο-πλαστικό χειρουργό, τον κ. Πουλάκη (διαβολική σύμπτωση το όνομα ή λόγος για την επιλογή ειδικότητας;). Ο συνάδελφος έδωσε ως παθολογικό μήκος του ανδρικού μορίου τα επτά εκατοστά. Στη μεταξύ τους συζήτηση, η πολύχρωμη χαζοχαρούμενη παρέα είχε κολλήσει στα επτά εκατοστά. Όσο το μήκος ενός κινητού, υπολόγιζαν. Ο ένας από αυτούς έβγαλε το κινητό του, η κάμερα απομακρύνθηκε σκόπιμα, και υποτίθεται ότι αυτός μετρήθηκε. Η υπόλοιπη παρέα χαζογέλαγε. Αυτά και άλλα πολλά συμβαίνουν στον κόσμο των πρωινάδικων.

     Γι’ αυτό καλύτερα είναι να κλείνει κανείς την τηλεόραση και να ανοίγει ένα βιβλίο. Διαβάζω τη βιογραφία του Όσκαρ Ουάιλντ, ένα μνημειώδες έργο γραμμένο από τον Ρίτσαρντ Έλμαν.
     Ο πατέρας του Όσκαρ Ουάιλντ, σερ Ουίλιαμ Ουάιλντ, ήταν γιατρός. Είχε ασχοληθεί με τα νοσήματά των οφθαλμών και των ώτων και ήταν πολύ επιτυχημένος στην εποχή του.
      Η επιτυχία, βέβαια, προκαλεί και την κακία. Ο Γέιτς αφηγείται «μια φριχτή ιστορία»: ο σερ Ουίλιαμ έβγαλε κάποτε τα μάτια ενός ανθρώπου που είχε πάει να τον συμβουλευτεί ως οφθαλμίατρο και τα ακούμπησε σε ένα πιάτο, με σκοπό να τα ξαναβάλει στη θέση τους. Όμως, μια γάτα έφαγε τα μάτια. «Οι γάτες τρελαίνονται για μάτια», δήλωσε ένας φίλος του Γέιτς.
     Οι κακές γλώσσες του Δουβλίνου έλεγαν ότι ο σερ Ουίλιαμ Ουάιλντ ήταν βρώμικος. Ο Γέιτς αφηγείται το αίνιγμα: «Γιατί τα νύχια του σερ Ουίλιαμ είναι τόσο μαύρα;» και την απάντηση: «Γιατί ξύστηκε».
     Ο Μπέρναρ Σω λέει ότι πρόκειται περί παρανόησης και ότι ο Ουίλιαμ Ουάιλντ ήταν «καθαρός και περιποιημένος άντρας». Ο σερ Ουάιλντ αντιλαμβανόταν τον κίνδυνο μόλυνσης στα νοσοκομεία και, πριν από την εμφάνιση του Λίστερ, υποστήριζε ότι οι γιατροί πρέπει να πλένουν τα χέρια τους με χλωρασβέστιο. Κάποτε όμως σε ένα δείπνο στο σπίτι του, για να δοκιμάσει τη σούπα, βούτηξε τον αντίχειρά του στη σουπιέρα και μετά τον έγλειψε. Όταν ρώτησε τη Λαίδη Σπένσερ, τη σύζυγο του Λόρδου Διοικητή, γιατί δεν άγγιζε τη σούπα της, εκείνη του είπε: «Επειδή βάλατε μέσα τον αντίχειρά σας».

8 σχόλια:

ΤΡΕΧΑΛΑΚΗΣ είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΤΡΕΧΑΛΑΚΗΣ είπε...

Τηλεόραση δε βλέπω σχεδόν ποτέ στο σπίτι για λόγους στους οποίους περιλαμβάνονται και τα παραδείγματα απο το κείμενο σου...

Κατα τ άλλα πολύ ωραία τα υπόλοιπα που περιγράφονται στη τελευταία σου ανάρτηση , αρκετά για να αφήσουν ενα χαμόγελο στο πρόσωπο τελείωνοντας την ανάγνωση!!

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

Να δούμε, Γιώργο, όταν μεγαλώσει λίγο η μπέμπα, αν θα εξακολουθείς να μη βλέπεις τηλεόραση έστω και ακούσια...

Μικρές ανάσες είπε...

Προς όλους τους φίλους bloggers:

Σας παρακαλώ κάνετε αναδημοσίευση το link που σας στέλνω, δεν επιτρέπετε να αφήσουμε να περάσει έτσι μια τόσο διδακτορική κίνηση

http://smallbreaths.blogspot.com/2010/06/blog-post_29.html

Κωνσταντίνος Ριγελιανός είπε...

Όμορφο κείμενο! Ούτε εγώ βλέπω ειδήσεις και "ενημερωτικές" εκπομές στην τηλεόραση, μόνο ταινίες, αθλητικά και NatGeo Wild!

Κωνσταντίνος Ριγελιανός είπε...

Να προσθέσω: Όπως έλεγε ο Μαρξ (ο Groucho!): Outside of a dog, a book is a man's best friend. Inside of a dog it's too dark to read.

Poet είπε...

Πολλές φορές είναι αφόρητη η χυδαιότητα της τηλεόρασης. Ελάχιστα διαφέρουν από νταβατζήδες που επιδεικνύουν το ζωντανό εμπόρευμά τους. Όσο σπανιότερα λοιπόν ο τηλεθεατής υποκύπτει στα χειρότερα ένστικτά του, τόσο το καλύτερο. Εξαίρεση οι λίγες εκπομπές ποιότητας.

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΕΡΑΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑ.ΘΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΟΥΜΕ ΤΕΛΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.ΩΣ ΤΟΤΕ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΒΡΩ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ.