Σελίδες

12.5.10

Σημειωματάριο

     Τελικά η καινούρια μορφή του Liquid days δεν άργησε τόσο. Χρειαζόμουν μια καινούρια αρχή. Η Margo και η librarian ρωτάνε για τις παλιές αναρτήσεις. Σκέφτομαι να ξανανεβάσω μερικές από αυτές που θεωρώ καλές, ίσως και λίγο βελτιωμένες. Ελπίζω να μην είναι σαν ξαναζεσταμένο φαγητό…

    Έκανα μια βόλτα στο Κολωνάκι σήμερα, μετά από πολύ καιρό. Σα να μη συμβαίνει τίποτα.

     Ο Γιάννης Ξανθούλης διαμαρτυρήθηκε με επιστολή του στο περιοδικό «Διαβάζω» για το ότι δεν τον συμπεριέλαβαν στις λίστες των υποψηφίων για τα λογοτεχνικά βραβεία του περιοδικού. Παραιτήθηκε μάλιστα από την Εταιρεία Συγγραφέων, αρνούμενος να έχει «πρόεδρο και μπάστακα» (sic) τον Αλέξη Ζήρα. Δεν ξέρω τι να πω. Ο Ξανθούλης ήταν από τους αγαπημένους μου συγγραφείς των φοιτητικών χρόνων. Δεν μπορώ όμως να διανοηθώ ότι υπάρχει άνθρωπος που διαμαρτύρεται γιατί δεν τον βραβεύουν! Και στην προκειμένη περίπτωση, η αποδοχή τόσα χρόνια από τους αναγνώστες δεν αποτελεί η ίδια βραβείο; Μου ξανάρχεται στο μυαλό η σοφή ρήση του Ζήσιμου Λορεντζάτου, όταν αρνήθηκε το Αριστείο Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών:

    «Έχομε πολλά ακόμα να κάνομε στο μικρό και αναγκεμένο τόπο μας προτού αρχίσομε να βραβευόμαστε αναμεταξύ μας».

Επίκαιρος όσο ποτέ…

8 σχόλια:

Mambo Tango είπε...

Η ματαιοδοξία είναι το 8ο θανάσιμο αμάρτημα. Ο Καζαντζάκης (που ήταν και μέγας) να δεις τί έκανε για να πάρει το Νόμπελ...
Ώστε τίποτα δεν άλλαξε στο Κολωνάκι ε; χμμ...
Καλό βράδυ

Τσαλαπετεινός είπε...

Μπαίνω με το δεξί!
Όμορφα ανοιξιάτικο το μπλογκ!
Καλό σου ξημέρωμα.




(Μήπως γίνει λίγο πιο μικρό το ραδιοφωνάκι;)

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

Έχει κανείς κάποια ιδέα πώς μπορώ να μικρύνω το ραδιοφωνάκι; Μου είπε η Margo να βγάλω το no από το noscale. Το έκανα, αλλά δεν έγινε τίποτα.

Margo είπε...

Έρχονται πιο λεπτομερείς οδηγίες ευθύς αμέσως.. ο τσαλαπετεινός μου τις έμαθε:)

TheScotsman είπε...

Μαρία,

Την άλλη περίπτωση δεν την σκέφτηκες. Κάποιος να διαμαρτύρεται γιατί τον βραβεύουν! Υπάρχουν παραδείγματα στον κινηματογράφο, στη λογοτεχνία.

Σχετικά με το σχόλιο της Mambo (για τον Καζαντζάκη) έχω να προσθέσω και εγώ δύο λόγια. Ο Καζαντζάκης πάντα θαύμαζε τις κορυφές. Στη λογοτεχνία, στη πολιτική, στα θρησκεία. Και επιδίωκε να φτάσει στη κορυφή. Η Αλεξίου τον βιογραφεί σε ένα βιβλίο με τίτλο: "Για να γίνει μεγάλος". Πέρα από την αχαλίνωτη φιλοδοξία (φανερή στην αλληλογραφία του με τον Πρεβελάκη) καθ'αυτή η νοοτροπία του Καζαντζάκη ήταν υπερφίαλη (φαντάσου κάποιον που φιλοδοξεί να ιδρύσει θρησκεία). Σημαντικό ρόλο έπαιξε η γνωριμία του με την αριστοκρατική φιλοσοφία του Nietzsche και τη θεωρία του υπερανθρώπου. Για αυτό και στο έργο του (Πρωτομάστορας, Οδύσσεια, Τελευταίος Πειρασμός) πάντα ανακυκλώνεται το ίδιο πρότυπο: του ήρωα που απαρνιέται την ανθρώπινή του φύση για πετύχει ένα υψηλό-υπεράνθρωπο ή απάνθρωπο- στόχο. Πράγματι, ο Καζαντζάκης ήταν υπόδειγμα ακατάβλητης εργατικότητας.
Δύσκολα λοιπόν εδώ μπορούμε να ξεχωρίσουμε τον άνθρωπο από το έργο του. Και ας μη ξεχνάμε πόσο σκληρά και άδικα του φέρθηκαν οι σύγχρονοί του. Αν περίμενε να τον αναγνωρίσουν και τον παραδεχθούν...Ωστόσο ο ίδιος ήξερε πως τελικά υπάρχει μια θέση που σίγουρα μπορεί να διεκδικήσει: αυτήν στην "αόρατη Ακαδημία των Αθανάτων", όπως είχε πει ο ίδιος. Νομίζω κάθε δουλευτής της τέχνης για αυτή πρέπει να κάνει τους λογαριασμούς του.

Αυτά και συγγνώμη για τη φλυαρία.
Καλή επανεκκίνηση.

Mambo Tango είπε...

Αγαπητέ Scotsman, σωστά τα λες, πάντως για κάποιο λόγο από τότε που διάβασα τις βιογραφίες του "ξενέρωσα" και δεν μπόρεσα να τον ξαναδιαβάσω -παρ' όλο που δεν αρνούμαι το μεγαλείο του. Για μένα ήταν πολύ μεγάλος, για να ασχολείται με τέτοια ευτελή...

TheScotsman είπε...

Γλυκιά μου Mambo, ξεκόλλα!
Δεν ξέρω αν σε απογοήτευσε ο Καζαντζάκης ή απλά απέτυχε να καλύψει το πρότυπο που έχεις κατασκευάσει στο μυαλό σου για τον «ιδανικό» δημιουργό. Θα σε βοηθήσω με μερικά παραδείγματα.
Είναι φτηνός ο Newton επειδή διατηρούσε εκτεταμένη βιβλιοθήκη αλχημείας και αποκρυφιστικών βιβλίων; Είναι ασήμαντος ο Καβάφης επειδή ήταν snob και υπερόπτης; Θα πρέπει να απαξιώσουμε ολοκληρωτικά τον Παράκελσο επειδή αποφάσισε να ξεκινήσει την επανάσταση του στην ιατρική επιστήμη καίγοντας όλα τα βιβλία του Γαληνού; Ξέρεις τι βρώμικο πόλεμο έκανε ο Edison στο εναλασσόμενο ρεύμα του Tesla; Ξέρεις πως ξεκίνησαν οι εργασίες κατασκευής της ατομικής βόμβας; Από παρότρυνση του ανεξίκακου, ειρηνόφιλου και καλοκάγαθου Einstein!
Το έργο κρατάμε όλων αυτών που ήταν πολύ σπουδαίο. Αυτό που μας παραπέμπει στον ιδανικό, πλατωνικό κόσμο των ιδεών. Εκεί που όμως δεν κατοικεί τελικά κανείς. «Εν αρχή ην ο λόγος», λέει ο (πλατωνικός) ευαγγελιστής Ιωάννης. Για τη συνέχεια πρέπει ο καθένας μας παλέψει μόνος του. «Δυστυχώς και η γη με δικά μας έξοδα γυρίζει»
Υ.Γ. Μαρία ευχαριστούμε που μας διαθέτεις το blog σου για ανταλλαγή απόψεων!

Mambo Tango είπε...

Αγαπητέ Scotsman
Χαίρομαι που παρέλειψα να αναφέρω ότι διαχωρίζω απόλυτα το έργο των δημιουργών από το βίο τους, με αποτέλεσμα αυτή την όμορφη επιχειρηματολογία!
Στην περίπτωση του Καζαντζάκη προφανώς δεν θα μ' ενοχλούσε αν ήταν εγκληματίας, ή ό,τι άλλο, αλλά αυτή η εμμονή του με τις αλληλογραφίες και τα καλοπιάσματα για να βραβευτεί, μ'έστειλε.... αδιάβαστη.

Ένα ευχαριστώ και από μένα στην Μαρία :)